Словно птица в полете. Воспарить над Неманом поможет подвесной мост. Воздушная тропа – чудо инженерной мысли и маст-хэв для туристов. Он очарователен в любое время года. Здесь нужно побывать, чтобы влюбиться в белорусский космос и обрести крылья. А еще загадать желание и сделать нереальные снимки на рассвете и закате.
Анастасия Макеева, корреспондент:
Здесь вот ощущение, как в зарубежных фильмах, правда?
Татьяна Черняк, главный хранитель фондов Мостовского государственного музея «Лес и человек»:
Вы ведаеце, вядомы мост есць у горадзе Сан-Францыска, і даўжыня яго больш за 2 кіламетры. Даўжыня мастоўскага падвеснага маста – 193,3 метры, у 10 разоў меншы, чым мост у Сан-Францыска, а ў горадзе нашым амаль 15 тысяч насельніцтва. Калі параўнаць у адносінах насельніцтва да даўжыні маста, мы не прайграем. Хочацца адзначыць, што мастоўскі падвесны мост самы доўгі падвесны мост у Беларусі. І мы лічым яго візітнай карткай горада. Есць такая традыцыя – прызнавацца ў каханні, і не толькі моладзь гэта робіць.
До 1971 года мостовчане переправлялись с левого берега на заводской правый при помощи лодок и понтонного моста. Но прогресс не стоит на месте. Тогдашний директор «Мостодрев» Евгений Радкевич имел опыт строительства висячих мостов в Архангельске и Сибири, и решил облегчить жизнь местным жителям. Конструкцию собирали зимой 1972-го, прямо на обледеневшем Немане, и поднимали вверх. Посмотреть на диво собрался весь город, и 28 апреля состоялась долгожданная премьера. Верой и правдой мост прослужил 21 год, а потом потребовал капремонта. 5 миллиардов рублей в годы перестройки были запредельной суммой. Жемчужина висела на волоске.
Татьяна Черняк:
За ўнікальную канструкцыю заступіўся Аляксандр Апалонік, які ў той час якраз быў сакратаром райкама партыі, і ен папрасіў дапамогі ў старшыні Савета міністраў Станіслава Брыля, і мост сталі рэканструяваць. Мост стаў больш прамы, ен не так разгойдваўся. Мастаўчане, асабліва моладзь, пасля гэтай падзеі пачалі жартаваць, што іх пазбавілі любімай забавы. Хлопцы, калі гулялі тут з дзяўчынамі, разгойдвалі мост, калі дзяўчыны, якія ішлі на высокіх абцасах, хапаліся за поручні маста і, вядома, яны і пішчалі, і крычалі.
